กองถ่าของช่อง 3 เค้าปักหลักกันที่คอลงหลวง ปทุม ไกลโครต ขับรถหลงทางกันมันส์มากครับ แต่สุดท้ายก็มาถึงพร้อมความห่วงใยที่น้องจ๊ะจ๋า โทรมาตลอดเวลาว่า หลงถึงไหนกันแล้วคะพี่...............................
เกริ่นหัวมาแบบนี้คงงงกันใหญ่นะครับสำหรับท่านที่ติดตามริวีวการถ่ายปกของผมมาตลอด..............( มีกี่คนเองกันวะเมิง.............) ตามความเดิมตอนที่แล้วบอกไปว่าจะเป็นคุณโอปอ ที่จะมาลงปก
แต่เคราะห์ซ้ำกำซัดเหตุใดหลายๆอย่างทำให้ รูปคุณโอปอต้องจรรีมาอยู่ด้านในซะงั้นแล้วไงอ่ะ ผมกับกองบก.ก็ต้องไปถ่ายน้องจ็ะจ๋า มาเป็นปกอีกครั้งหนึ่ง

เอาและ น้องจ๊ะจ๋า กับบทบาททางทีวีเป็นคนละคนที่ผมเห็นวันนั้นอย่างมากเธอดูไฮเปอร์เวลาให้สัมภาษหรือถ่ายรูปเธอตั้งใจมากและเป็นกันเอง วันนั้นทำเอาผมเกรงใจเธอไปเลยครับ รูปที่นำมาทำปกนี้ผมถ่ายย้อนแสงแบบเต็มๆเลย file ดิบออกมาเหลืองมา เหมือนน้องจ๊ะจ๋าเป็นดีซ่านมาก เหอๆๆ ตอนปรูฟ( ตรวจ) แบบครั้งแรกอึ้งเลยครับ เหลืองมากๆ แทบต้องนิมนต์น้องแกไปแก้สีกันนานเลย เหอๆๆ ออกมาดีครับดีมากเลยปรูฟครั้งที่สองโอเค พอตีพิมพ์จริงอีก......................เง้อ ไหงยังมีเหลืองอีก(วะ) ฮ่าๆๆ ขำๆกันไป ( กร่อดๆ) นั้นแหละครับเรื่องก็เป็นอย่างนี้เน่อ

เดินทางกันตั้งแต่เช้าครับ ไปถึงกองถ่ายแอกแซ็ค ที่อยุธยา นั่งรอเธอกันนานกว่าจะมา
พูดตรงๆว่าเวลาที่น้อย ความที่คุณเป้ยเธอเหนื่อยจากการแสดง มาหมาดๆพอพักกองปุปก็มาให้สัมภาษณ์และถ่ายเลยทันที
ครับไม่มีเวลาจัดที่ดีๆเหมาะแก่การถ่ายรูปให้ ซึ่งจริงๆแล้วผมหาแล้วแต่ดูคุณเป้ยไม่พร้อมที่ให้ความร่วมมือแน่นอนจากหน้าตาที่เหนื่อยจากการทำงาน แถมทีมงานที่มายืนรุมดูพวกเราทำงาน................มันจะมองทำไมวะ งง กูเครียดนะว้อย ไอตูด
อ่ะ ไหนๆก็ไหนๆ เอางี้ ไม่ต้องไปไกลหรอก ทั้งๆที่สถานที่ก็สวยแต่ไม่อยากเสียเวลาและอารมณ์ อ่ะ ตรงนี้แหละ ........หันหลังให้แสง รีเฟรคส่งกดชัตเตอร์ซ้า แชะ ๆ ๆ ๆๆๆๆๆๆ
เอาหล่ะพอและ ไม่ไหว เซ็.เดินทางมาไกลต้องมาเจอแบบนี้เออดี แบบนี้แหละเหอๆๆ คราวหน้าโอปอ ครับ ชีหนุกมาก มันส์จิงๆ เวลาน้อยกว่าแต่สุขใจกว่ารอชมเน่อ

ณ วังหิน โชคชัยสี่ อากาศช่วงบ่ายอันร้อนระอุผมอยู่ที่นี่ครับ มีนัดกับพี่เอ้ กอง บก.แสนน่ารักและยียวนที่นี่เพื่อถ่ายปกคุณ เปิ้ล ภาราดี ดารานักแสดงจากวิก7สี หรือเปล่า................อืมไม่รู้อ่ะ แต่ที่รู้ๆคือผมไม่รู้จักเธอแน่นอน ไม่เคยได้ยินชื่อมาเลยด้วยเพราะว่าผมเป็นคนไม่ชอบดูทีวีเท่าไหร่เพราะอะไรเหรอครับ เหอๆ อย่ารู้เลยมันไร้สาระ
เอาและ เข้าเรื่องต่อมาก็ได้เจอกับพี่เอ้ ผมกับพี่เอ้รออยู่พักนึงคณเปิ้ลก็มาถึงครับ
ผมต้องยอมรับเลยครับว่าเธอสวยมาก ดูสง่ามาก เป็นดาราที่ดูดีที่สุดคนหนึ่งเลยครับ
หลังจากพูดจากันแล้วอัธยาศัยเธอก็น่ารักมากครับเป็นคนที่ให้ความร่วมมือมากครับ
นั่นำให้ผมแอบชื่นชอบเธอขึ้นมาเป็นการส่วนตัวนิดนึง............อ่อ แบบเรื่องของการทำงานนะอย่าคิดๆ...............แน้.........อย่าคิดไงไม่ใช่แบบนั้น นะเออ.......วันนั้นการทำงานมีความสุขเหมือนทุกครั้งครับ จบและ
คราวหน้าเห็นว่าถ่าย เป้ย ปานวาด เป็นไงติดตามต่อไปเน่อ

ปกนี้ไปเองนัดกับพี่เอ้ กอง บก.ไว้ แหมๆๆ เกือบหลงเอาซะงั้น
คุณใหม่ สุคนธวาเป็นดารานางแบบที่เล่นละครที่ไรมักเล่นเป็นนางร้ายแต่ตัวจริงน่ารักมากครับแถมให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่เลย เหอๆๆ แถมยังเลี้ยงอาหารกลางวันอีก)
อ่อ นอกเรื่องมามากแล้วครับ เข้าเรื่องการถ่ายปกนี้เลยดีกว่า
วันนี้การถ่ายปกผมคิดเลยว่าต้องเอาท์ดอเท่านั้นเพราะวาลาถ่ายปกทีไร แสงมักจะไม่พอทุกครั้งและต้องยอมรับว่าแฟรชของแคนนอนนั้นไม่เอื้ออำนวยเท่าที่ต้องการ ผมจึงให้คุณใหม่ออกมาถ่ายข้างนอก ตรงร้านกาแฟ ซึ่งตอนนั้นเป็นเวลาสายๆแล้วแดดแรงมาก ผมจึงต้องสร้างแดดเทียมอีกข้างเพื่อ สร้างมิติแสง เป็นเกร็ดเล็กๆน้อยที่สร้างความสำราญให้ตัวเอง ฮ่าๆๆๆ ภาพที่ออกมากก็ชอบครับ ทางคุณใหม่เองก็แฮปปี้ งานนี้สนุก ประทับใจและอิ่มครับ

ถ่ายปกครั้งนี้ดีจัง
ฉันไปไม่ไกลบ้าน
มีเวลากินข้าวกลางทางสุขสำราญชีวา
น่ารักจัง( ลงแปลกๆแฮะ)
พอมาถึงที่หมายตามที่นัด
ฉันก็มัดความมั่นใจที่ใจต้อง
กล้องในมือที่มีอยู่ช่างปรองดอง
ไม่มัวหมองเกเรอย่างทุกครา
น้องนานาน่ารักชักเก้อเขิญ
ดูเจริญสายตาน่าชิวหา
อย่ากระไรชักช้า เลยแก้วตา
คิวเร่งมากดชัตเตอร์ให้เร็วไว
มีเวลาห้านาทีให้ชักภาพ
น่าอนาถชีวิตคิดสงสัย
นี่ถ่ายปกนะน้องรีบไปไย
อ๋อ ติดงานต้องรีบไปนี่นี้เอง
ดีที่เรามองหาโลเคชั่น
ที่หมายมั่นจะถ่ายไม่คว้างเคว้ง
พอได้ที่น้องก็มาพี่ครื้นเครง
กดไปเลยเจ็ดกระบวนเพลง
สมอุรา.............เอย

พี่บีโทรมาอีกแล้วครับ บอกว่าคราวนี้ถ่ายเมย์........................เอ................เมย์ไหนหว่านึกอยู่นานมาก จนถึงวันไปถ่ายที่คริสตัลปราค รอ้นครับปัญหาแรกเลยคือแสงแรงมาก คิดในใจ ใจรอดไหมเนี้ยกู เพราะถ่ายปกต้องถ่ายเอาท์ดอเท่านั้นถึงจะได้ผลดีมากๆเพราะผมไม่ได้เอาไฟสตูไป มีแต่แผ่นรีเฟก กับแฟรชสองตัว เอาวะไงก็ต้องทำได้นึกในใจข่มตัวเองเอาไว้ก่อน พอไปถึงสถานที่นัดหมายโอแม่จ้าวววววววววว ถ่ายด้านในร้านที่นั้งรอไม่รอดแน่ๆแสงน้อยมาก แต่ก็นั่นแหละครับผมคิดอยู่เสมอว่าการทำงานจริงนั้นไม่เหมือนกับที่เราเรียนมาแน่ๆและวันนี้ก็เช่นกัน แต่ด้วยประสบการณ์ ที่ผ่านมาต้องขอบคุญปัญหาที่ผมเคยเจอมาทั้งหมดวันนั้นผมจึงแก้ปัญหาได้ ผมจึงบอกคุณเม ( เฟื่องอารมณ์) ให้มาถ่ายข้งนอกดีกว่าถึงแสงจะแรงยังไงผมก็ยังแก้ปัญหาได้และภาพที่ออกมาต้องดีกว่าข้างในตึกนี้แน่ๆ และงานออกมาก็น่าพอมากครับ โล่งอกไป
ปล. งานที่ผมนำมาลงนี้เป็นงานที่ทำการตีพิมพ์เพื่อจำหน่ายไปแล้วนะครับมิได้นำงานที่ยังมิได้ตีพิมพ์มาลงทั้งนี้เพื่อให้เข้าใจว่าเราเป็นคนถ่ายก็จริงแต่ทางสำนักพิมพ์เป็นเจ้าของงานและผมก็ได้ทำการขออณุญาติเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ก็ต้องขอบคุณพี่บีมากๆเลยครับที่ยังอุดส่าห์โยนงานมาให้เอิ้กๆๆ
เรื่องมีอยู่ว่า อยู่ดีๆแกก็โทรมาบอกว่าให้ไปถ่ายปกหนังสือที่แกทำงานอยู่ให้หน่อยไอ้เราก็เคยเจอปัญหาเรื่องการถ่ายปกมาแล้ว บอกตรงๆครับ..................หวั่นมากกับกองที่ไปกับเราเนี้ย แบบว่าไม่รู้จักกันเลย แต่ก็ไปนะ หน้าด้านไป
...................ไม่เป็นอย่างที่กลัวเยครับที่นี่เค้าให้อิสรธกับผมมากผมถ่ายได้เต็มที่กับความต้องการของผมเองเลย เค้าให้เกรียติผมในฐานะช่างภาพมากครับ
วันนั้นเรามีเวลาถ่ายแค่ สิบนาทีแต่เป็นสิบนาทีที่ถ่ายรูปได้สุขใจกว่างานถ่ายปกครั้งไหนๆเลยทางคุณยุ้ยเองก็ให้ความร่วมมือับเราอย่างน่ารักมากครับทั้งๆที่เธอเองก็ไม่ค่อยมีเวลาเท่าไหร่นัก..................................................................ขอบคุณครับพี่บี

ก็อย่างที่บอกแหละคับ ไม่ได้ถ่ายปกนี้เป็นอันสุดท้าย ถ่ายเป็นครั้งที่2ของการทำงานครับ แต่กว่าจะเอามาลงได้ก็เล่นเอาผมออกจากงานไปก่อนนั่นแหละ
4 สาวครั้งนี้ถ่ายกันแบบทุลักทุเลกันไปนะ เพราะว่า แม่เจ้าคุณในช่วงนั้น( ปลายปี2007) กำลังฮอตไม่เลิกเลย วันที่ไปถ่ายก็เลยมีอีกหลายสำนักมาต่อคิว บางรายใช้เส้นเข้ามาสัมภาษน์ซะงั้น.ได้ไงวะเนี้ย ตรูกำลัง ถ่ายอยู่นะเฟ้ย...........
ครับ ( อดีต) เจ้านายตัวดีของผมเอาอีกแล้ว.......กำ " เจน ไอโซ่800เลย......." หาจริงง่ะ พืดีกับวันนั้นไม่รู้นึกอะไรถ่ายเป็น jpg ด้วยเพราะ โดนด่ามาว่าถ่าย raw แล้วมันไม่ดี งานนี้เลยกพเอาไปเปรียบเทียบครับ
ปรากฎว่า วันที่ทำปก ฝ่ายกราฟฟิค( ติสฉิบหาย) มาแอบบ่นกับคนอื่นทีหลัง( ซึ่งทุกครั้งเค้าก็ทำแบบนี้ตลอดแหละ ...เฮ้อ มากคนมากความก็เข้าใจ) ว่าไม่ดีอย่างนั้น อย่างนี้ .......... สุดท้ายความผิดก็คือผมครับ
ครับ..............ผมไม่เถียง ไม่ว่า และไม่โยนความผิดให้ใครหรอกครับ( เดี๋ยวจะเหมือนคนอื่นๆในออฟฟิศผมที่มีสันดานแบบนั้น........ฮึ่ม น่ารักตายห่าแหละมึง การโยนขี้เนี้ย) เอาและ มาชมกานเลยเน่อ
อ่อ ฟายที่ถ่ายก่อนแต่งเนี้ย ผมว่าถ้าผมทำเองผมทำได้ดีกว่านี้นะครับ แต่คุณเชื่อไหม................โอกาศเป็นของคนมีตังและโง่ที่เชื่อคนชอบโขนขี้เท่านั้น......

เป็นการถ่ายปกที่แย่ที่สุดเท่าที่เคยทำมาเลยครับทั่น อันนี้ต้องขอระบายอย่างแรงเลยครับมีอย่างที่ไหน จากบทเรียนทั้งสองปกที่ผ่านมา มันก็ทำให้ให้เห็นแล้วว่าการถ่ายปกเป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อนอย่างมาก คุณภาพของภาพต้องมาก่อนทั้งเรื่องของความคมชัด ขนาดfile การแต่งภาพ จากปกที่ผ่านมาทำให้ผมต้องพูดกับเจ้านายผมว่า " ผมอยากใช้ไฟสตูครับพี่ มันได้ไม่ดีเท่าที่ต้องการที่ผ่านมาเลยนะครับ" พี่แกก็ให้นะ....................แต่พอถึงหน้างานแกบอกว่า " ไม่ต้องหรอก แค่นี้ก็ได้ ใช้ iso เยอะๆก็ได้นี่" ........................... อึ้งเลยครับ ผมยอมรับเลยว่าปกนี้แย่มากถ้าเป็นไปได้ผมอยากได้อิสระในการทำงานมากกว่านี้ ทั้งนี้ทั้งนั้นเพื่อผลงานโดยรวมออกมาดี บางครั้ง เจตนาดีของเราก็เป็นเพียงแค่ความต้องการของเราครับ คนที่ไม่เข้าใจเหตุผล แต่มีเงินเค้าก็ยังคิดว่าเค้าถูก..................แล้วไง งานออกมาไม่ด้ใครครับที่โดน..................แน่นอนงานนี้ผมโดนทั้งเจ้านายแล้วฝ่ายอาร์ตเลย ไม่รู้จะบอกไงดี คราวหน้าถ้าเป็นแบบนี้อีกผมคงไม่ไหวแน่ เชื่อไหมผมไปถ่ายงานแต่งมา ไม่ใช้ไฟสตูงานออกมาดีกว่านี้อีกเพราะอะไรหล่ะ .....................เพราะลูกค้าเค้าเชื่อเรา.....ยอมรับเราเราก็มีอิสระใหการทำงานที่ดี ผมว่าตรงนี้คงเป็นบทเรียนให้กับทุกคนที่เข้ามาชมผลงาน( ห่วยๆ) ชิ้นนี้นะครับ
ผมไม่ได้มีเจตนารมณ์จะว่าใคร ผมว่านี่คงเป็นความผิดผมเองเพราะเราคือช่างภาพเราน่าจะแก้ปัญหานี้ได้ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง แต่จะดีกว่าไหมถ้าเราได้เพื่อนที่เข้าใจเรามาร่วมงานด้วยไม่ใช่ได้สิ่งมีชีวิตที่ดีแต่สั่งไม่สนใจปัญหาและฟังกันให้มากกว่า
ปล. ใครเห็นปกหนังสือฉบับนี้ได้โปรดหัวเราะเยอะหน่อยนะครับ ผมอยากให้เป็นอย่างนั้นจริงๆ( เครียดว้อยยยยยยยยยยยยยยยยย )

น้ำผึ้ง ดารา ขวัญใจวัยรุ่นในยุคก่อนที่ปัจจุบันมีอารมณ์ติสมาก จนกลายเป็นเอกลักณ์ของเธอไปซะแล้ว ด้วยความที่เธอดูเป็นคนจิงจัยและน่ารักทำให้เราร่วมงานกันได้ไม่ยากครับ วันนี้เราไปถ่ายกันที่ร้านเสื้อผ้าของเธอย่านทาวน์ อิน ทาวน์ ครับ บรรยากาศร้านก็ค่อนข้างสลัวๆครับ สำหรับการถ่ายปกโดยไม่( ให้) ใช้ไฟสตูถือว่าเป็นเรื่องที่หวังผลยากมากขนาดถึงกับต้องใช้ ไอโซ่ 800เลย เลยครับ แบบนี้ไม่ดีแน่ๆ ผมเลยต้องขอให้คุณน้ำผึ้งมานั่งโพสท่าที่หน้าร้านแทนซึ้งก็ออกมาได้ดีในระดับที่ผมพอใจ แต่ที่จริงแล้วความต้องการผมมีมากกว่านี้..................แต่ก็นั่นและตามโจทย์ที่ได้รับมาคือ...........เรื่องเวลา สถานที่ อุปกรณ์ ( ในตอนนั้นใช้10ดีอยู่) จึงทำให้ผมรู้สึกว่าต้องปรับปรุงอะไรอีกมากครับ

หลังจากที่ได้ทำงานเดือนแรกของหนังสือที่นี่ "นิตยสารตั้งตัว" นี่คือผลงานการถ่ายปกครั้งแรก ตื่นเต้นครับ และโจทย์ที่ได้รับมามันช่างยากเหลือเกิน ดูรูปแล้วอาจจะดูง่าย.......เป็นผมเห็นก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน แต่ถ้าคุณได้ถ่ายจริงๆ คุณจะต้องเจอกับ
1.เวลา ที่แสนจะบีบเหลือเกิน จนไม่มีเวลาจัดไฟ
2. สถานที่ที่ทำให้สีของนางแบบเรา เพี้ยนจนต้องมานั้งแต่งอีก4วัน
3.ขนาดของสถานที่ที่แคบจนไม่สามารถเล่นอะไรได้เลย เฮ้อ..........
4.ความต้องการของเราจะต้องตรงข้ามกับเจ้าของหนังสือเสมอ..........อาจเป็นเพราะว่าเรามองภาพไปคนละแบบก็ได้
เห็นไหมนี่แค่ ข้อหลักๆนะครับ ที่เหลือยังอีกเยอะ ไม่รู้จะเริ่มตรงไหนดี
อย่างไรก๋ตาม ปัญหาเหล่านั้นเป็นแค่เพียงอุปสรรคที่เราต้องแก้ต่างหาก ไม่ใช่ไปอ้างว่าทำไม่ได้ ....ผมเองไม่ได้เก่งมาจากไหน แต่ผมก็บอกตัวเองอยู่เสมอว่า " กูทำได้" และสู้กับปัญหาเหล่านั้นไป ................ปัญหามีให้เราแก้ไมใช่หรือครับ
สุดท้ายนี้ไม่ว่าจะดีหรือไม่ ผมก็พอใจกับผลงานชิ้นนี้ของผมอาจจะไม่ที่สุดแต่ก็สุดที่ทำได้ครับ

จากความเดิมตอนที่แล้ว หนอนน้อยได้เดินทางไปยัง โฟกัสซิตี้ เพื่อตามหากล้องมือสองที่น่าสงสาร ( เมื่อตกอยู่ในมือมันเองอ่ะแหละ ......เฮ้อ ) และเมื่อมันได้มาเจ้าหนอนน้อยยังไม่หยุดความต้องการเพียงเท่านั้นเมื่อเมื่อมันมองเห็นว่าเพื่อนเลือดต่างสีที่น่ารักหลายราย( ที่จริงก็เกือบทุกรายแหละ.................อืม...อันที่จริงต้องบอกว่ามันเองแหละเลือดไม่เหมือนชาวบ้านเค้า ) บอกว่า "หนอน เจ้าเองควรที่จะมีตากว้างไว้นะเพื่อที่จะได้เก็บความทรงจำให้ผู้ที่เป็นนายชั่วคราวของเจ้านั้นได้รู้ว่าเจ้าไม่ได้มีเพียงมุมมองที่แคบเหมือนนักการเมืองที่มองเพียงแต่จ้องจะแปรบ้านเมืองให้เป็นอาหารหลักหมู่ที่ 6 ของพวกเค้า ( เอ่อ หนอนเอยย...............ใกล้คุกแล้วลูก ) เง้อ นอกเรื่องไปไกลแล้ว ด้วยประการนั้นหนอนจึงไปออดอ้อนเจ้าสำนักที่มันได้เอาวิชาความรู้มาใช้เพื่อที่จะต้องการปัจจัยไปออก " เจ้าตากว้าง" ที่มีนามว่า " tokina 12-24 " เฮ้อ กว่าจะได้ก็เหนื่อยพอสมควรแล้ว โอย พิมเยอะ เมื่อยมือ เอาไปต่อคราวหน้าเน่อ เหอๆๆๆ

ด้วยความที่เป็นคนชอบของมือสองอยู่แล้ว ในที่สุดวันนึงเราต้องจำใจจำจากโอ้จำลา....................เจ้าหนอนน้อยรุ่นบุกเบิก10ดี ที่น่ารักของเราไปด้วยมติที่ว่า เวลาเอาไปถ่ายปกทีไร..............มันไม่ได้ตามต้องการเลยสักที ( เหอๆๆๆที่จริงแกแหละไอ้เจน...แหม ถ่ายห่วยโทษกล้อง ) เง้อ..................ม่ายช่ายคร้าบ ด้วยความต้องการของตัวเองมากกว่าที่อยากได้อะไรที่มากกว่าที่มีอยู่จึงตกลงใจ( มันใช้เวลาตัดสินแค่นาทีเดียวครับ........ทั่นผู้ชม) หลังจากขายหนอนน้อยตัวที่รักไปแล้วก็ลงมือหาเจ้า 20ดี มาพอสมควร ในที่สุดก็ได้มา เฮ้อ....เล่นเอาซะเหนื่อยเลย เพราะดันขายกล้องไปก่อนที่จะหากล้องได้เนี้ยอ่ะจิ เวลารับงานเลยต้องยืมกล้องเจ้านายไปก่อน แต่ มันคือ 300ดีครับ ผมไม่ชอบเจ้านี่ตรงทีไม่มีที่หมุนด้านหลังของมันเลยอ่ะทำให้ทำงานไม่ชินมือ ( กระแดะเนอะ) และเท่านั้นยังไม่พอครับ......................กลับมาที่เรื่อเจ้า20ดีต่อ กลังจากที่ออกมาแล้วความต้องการยังไม่หมดแค่นั้น สิ่งที่มันมองหา เฝ้าคอย มานานในที่สุดมันก็ทนไม่ได้ จึงไปยืมตังชาวบ้านมา เอาเลนส์wide ออกมาอีกตัวนึง.......................ใช่ครับ 12-24tokina f.4 โอ้เรื่องราวจะเป็นยังไงมันจะหาตังมาคืนชาวบ้านได้หรือไม่ โอ...........................จะโอ ไปทำไม( ฟะ) ติดตามตอนต่อไปถ้าว่างจะมาเขียนอีกเน่อ เหอๆๆๆๆๆๆ หนอนน้อยไปและ บายจ้า